U heeft misschien de foto’s gezien die we via Twitter hebben verstuurd. Het ziet er nogal somber uit met typische Engelse luchten die op dreigende regen wijzen. Maar gelukkig kunnen we u melden dat we het droog hebben gehouden.
Het is zelfs vrij warm voor Britse begrippen: zo’n graad of 22. De weerberichten van de Met Office die u wellicht leest, hebben het over warme vochtige lucht, maar dat is waarschijnlijk omdat de Engelsen qua warmte nog minder gewend zijn dan wij. Op de een of andere manier slagen ze erin om het binnen, in restaurants en in de metro, onaangenaam warm te houden. Maar buiten is het redelijk aangenaam en staat er soms zelfs een straffe wind die gelukkig niet koud is.
Genoeg over het weer. Vandaag hebben we voor het eerst dit jaar in de Westminster Abbey gezongen. Het was natuurlijk prachtig dat we gisteren in St. George’s Chapel in Windsor Castle een klein concert konden zingen. Maar dit weekend gaan we weer een stapje hoger.
We vervangen dan namelijk het koor van de Westminster Abbey. Normaal zingt dit koor op zaterdag de evensong, op zondagochtend de metten en de eucharistieviering en vervolgens ’s middags weer de evensong. Dit weekend mogen wij dat doen, want het koor is deze maand met vakantie.
Vanmiddag was de eerste evensong. We kregen instructies van Benjamin de verger (koster), onder ons bekend als mr. Bean, maar dat moet u hem maar niet doorvertellen. Uiteindelijk is het volkomen serieus wat hij doet, maar hij doet het op een grappige manier. Hij springt op een stoel, legt uit hoe we naar de koorbanken moeten lopen. Dat gaat met iets meer ceremonie gepaard dan bij ons in de kerk, dus dat vergt enige uitleg en oefening. Dan springt hij weer van de stoel af om ons naar de koorbanken te leiden voor de repetitie – met een Nederlandse vlag voor het geval we hem kwijt zouden raken.
Eerlijk gezegd kon ik niet alles volgen – het was voor mij de eerste keer – en dus heb ik tijdens de dienst zelf maar braaf achter mijn collega voor mij aangelopen. Maar de twee kleinste jongens Cas en Simon, die voorop moesten lopen, moesten het helemaal zelf doen en voor hen was het ook de eerste keer. Ze deden het verbluffend goed, alsof ze het al jaren deden. We hebben ze na afloop dan ook een applaus gegeven.
En zo hebben we ons voor zo’n vierhonderd mensen die naar de evensong kwamen voor het eerst laten horen en laten zien in de Westminster Abbey.
