It’d better be good

Foto Mark Fosh

Vandaag dus de eerste evensong gezongen in St. Paul’s Cathedral. Voor mij was het voor de eerste keer, maar de Choralen hebben hier al tweemaal eerder meegewerkt aan diensten. De Londense kathedraal is zelfs het begin van de bezoeken die dit koor aan Engeland heeft gebracht.

Het was in juni 1999 dat Henri de Graauw een telefoontje kreeg van Ben Vermin, een oude vriend van hem die ons twee jaar geleden in Rome goede diensten heeft bewezen. In de zomer van 1999 had hij een reis naar Londen georganiseerd met een koor, dat zich echter op het allerlaatste moment terugtrok. De afspraken voor de evensongs in St. Pauls’s waren al gemaakt en Ben had dus een groot probleem.

Zou Henri een aantal mensen kunnen optrommelen om binnen een maand in Londen te gaan zingen? Dat kon hij. Het was te laat om een bus te huren dus stelden de autobezitters onder de zangers hun auto ter beschikking om het koor te vervoeren.

Een hotel boeken ging ook niet meer, maar het conservatorium van Londen bracht uitkomst: tijdens de zomervakantie waren de studentenkamers onbezet. De Choralen mochten er slapen. Ze moesten wel zelf koken, want koks waren er ook niet.

En toen brak het grote moment aan: zingen in St. Paul’s. Die dag werd het koor aangekondigd dat er niet was. De Choralen besloten om eerlijk te zijn: ze vertelden dat ze ‘maar’ vervangers waren. Het gezicht van de dienstdoende verger betrok, maar hij besefte dat er geen alternatief was. “It’d better be good then”, bromde hij.

En goed was het. Het koor mocht terugkomen en dat gebeurde in 2006. En vandaag vroeg een van de voorgangers half serieus of we niet tot en met vrijdag wilden blijven. Op donderdag en vrijdag hadden ze namelijk nog geen koor…

Voor de goede orde: helaas zullen we aan ons plan om donderdag terug te keren moeten vasthouden.

Onrust was er vanavond onder de dames. Onze chauffeur Frans heeft een ladies night georganiseerd. Ze zijn zojuist vertrokken. We zijn benieuwd wat Frans heeft bekokstoofd...